3. ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗ

Εντυπωσιακή μείωση της οικονομικής δραστηριότητας, αύξηση της ανεργίας, διόγκωση του δημοσίου χρέους. Η πολιτική της λιτότητας έχει βυθίσει την οικονομία σε ύφεση χωρίς τέλος. Ανυπολόγιστη είναι η βλάβη της ελληνικής οικονομίας. Η κατανομή του βάρους της κρίσης υπήρξε άνιση. Ενώ οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι, το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων και συνταξιούχων έχει υποστεί τεράστιο πλήγμα, Μισθωτοί, συνταξιούχοι, άνεργοι, φτωχοί, μη προνομιούχοι, επωμίστηκαν το βάρος της δημοσιονομικής προσαρμογής.. Το εισόδημά τους εξαφανίζεται (αν χάσουν τη δουλειά τους) ή συρρικνώνεται δραματικά (με τη μείωση μισθών και συντάξεων) οι δημόσιες υπηρεσίες υγείας και παιδείας υποβαθμίζονται εξ αιτίας των μεγάλων περικοπών και η ζωή των πολιτών αλλάζει προς το χειρότερο. Οι μονογονεϊκές και οι πολύτεκνες οικογένειες, οι γυναίκες, τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι αισθάνονται περισσότερο τις δυσμενείς επιπτώσεις της κρίσης και της πολιτικής που επιβάλλει η τρόϊκα και εφαρμόζουν οι διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις. Οι εξελίξεις για τον Ελληνικό πληθυσμό ήταν δυσμενείς και προβλέπεται να είναι δραματικές στο μέλλον. Οι γεννήσεις μειώνονται, οι θάνατοι αυξάνονται, η γήρανση του πληθυσμού προχωρεί με ταχύ ρυθμό ενώ η αποδημία νέων Ελλήνων με προσόντα είναι για την Ελλάδα πραγματική «γενεοκτονία». Η μελέτη χωρίς να παραλείπει τις θετικές επιπτώσεις της κρίσης που προέρχονται κυρίως από την αλληλεγγύη του ελληνικού λαού , αποδεικνύει ότι η οικονομική , κοινωνική πολιτική και δημογραφική κρίση καταλήγουν σε ανθρωπιστική κρίση που αντιμετωπίζει ένα σημαντικό και αυξανόμενο τμήμα του Ελληνικού πληθυσμού.